Barnaland Nínu Þorbjargar

 

Ipodinn minn er rjúkandi snilld og algjör björgunarhringur í þessu nýja mömmuhlutverki. Staðan er nefnilega sú eins og stendur að Nína Þorbjörg neitar að sofna á kvöldin nema einhver liggi hjá henni og haldi við snudduna. Svona fær maður oft að hangsa í allt að klukkutíma, stara út í myrkrið og finna blóðið smám saman hverfa úr handleggnum. Eftir að Ipod-inn var tekinn í notkun er þetta hins vegar hin ljúfasta stund, væri til í að liggja þarna tímunum saman og hlusta og hlusta...enda að sjálfsögðu ótrúlega smellin tónlist á þessum Ipod. Í nótt var hann sérlegt þarfaþing þar sem daman tók 3x30 mínútur á mömmuna, þ.e. það þurfti 3 svæfingar og klukkan orðin 2:30 undir lokin...jibbý! Er verulega fegin að ég fékk mig loksins til að hlaða tónlistinni þarna inn, málið er nefnilega að í byrjun var bara einn Pearl Jam diskur á spilaranum og ég nennti ekki að vesenast í þessu neitt meir. Þar með varð Ipod-inn að "Pearl Jam spilaranum" og bara allt í lagi með það! Er bara ekkert svakalega mikið græjugerpi, nenni aldrei að lesa neinar leiðbeiningar og kann ekki á neitt. Lét hafa mig út í að kaupa lófatölvu til að nota í vinnunni og ætlaði að hlaða þarna inn alls konar upplýsingum, áminningum, myndum og skipuleggja allt mitt líf með þessu tryllitæki. Endaði með að ég spilaði hinn stórkostlega leik "Diamonds" í leiðinlegum fyrirlestrum í skólanum þangað til batteríið kláraðist í lófatölvunni. Þannig er staðan enn í dag, 2 árum síðar...
Pearl Jam spilarinn þróaðist hins vegar sem betur fer í aðra átt og klifrar upp listann yfir mikilvægustu innanstokksmunina með ógnarhraða. Vonum bara að Nína Þorbjörg sofi eins vært í nótt og hún gerði þegar meðfylgjandi mynd var tekin (var bara eins vikna smápía þarna).