Barnaland Nínu Þorbjargar

 

Enn á ný er ég stödd frammi í stofu og Árni farinn að sofa...Nína Þorbjörg er spriklandi á ljóshraða við hliðina á mér og EKKI að fara í háttinn. Við erum búnar að finna upp á nýjum leik sem heldur geðheilsunni í lagi hjá okkur báðum á svona síðkvöldum. Ég geri þetta flotta prumpuhljóð og frussa helst framan í hana í leiðinni og hún hlær hátt og snjallt á móti. Henni finnst þetta endalaust fyndið og hún er auðvitað endalaust fyndin líka þegar hún er að þessu :)
Annars vorum við að koma úr þessu svaka fína matarboði hjá Önnu Freyju og Óskari þar sem matseðillinn var eftirfarandi:
Hörpuskel og beikonvafðar fíkjur.
Kókos-fiskur (hmmmm...dóninn ég gleymdi að spyrja nánar út í tegund), Naan brauð og melónusalat.
Súkkulaði créme brulet (bannað að grínast með mig ef þetta er vitlaus franska) með jarðaberjum og hindberjum.
Ég segi nú bara NAMM og takk fyrir mig! Nína Þorbjörg fékk brjóstamjólk eins og venjulega og kvartaði ekki. Árni Grímur heillaðist svo af beikonvöfðu fíkjunum að hann stefnir á að nostra við svona vafningagerð heima. Beikon er auðvitað töfraorðið í þessu máli, ekki séns að neitt sem inniheldur beikon geti klikkað....setjum bara beikon á sem flest segi ég, já eða nautahakk.
Nína Þorbjörg hagaði sér eins og ljós í boðinu og er enn þá upptendruð og brosir barasta hringinn þótt hún fái lítið á móti frá mömmu vélritunaróðu.