Ég trúi því ekki að Blómavalið í Sigtúni sé liðið undir lok... Ætlaði mér í aðventukransaleiðangur þangað, var jafnvel að velta fyrir mér að kippa með mér einhverri hrikalegri útiskreytingu í leiðinni (svona til að bæta upp fyrir þá staðreynd að það eru tveir sunnudagar í aðventu búnir og enginn aðventukrans enn á heimilinu). Útiskreytingin átti helst að skáka útiskreytingu nágrannans, en hann er búinn að reisa ljósum skreytt hlið fyrir framan tröppurnar hjá sér, síðan er garðurinn allur í stjörnum og ljósum og ég veit ekki hvað og hvað. Það er alltaf flennifín dagsbirta í vagninum hjá Nínu Þorbjörgu, þökk sé skreytingafíkn nágrannans. Sem móður í fæðingarorlofi klæjar mig í skreytinga- og bökunarfingurnar sem aldrei fyrr...og þá meina ég sem ALDREI fyrr. Hef held ég bara aldrei bakað fyrir jólin eftir að hætt var að þvinga mig til þess í matreiðslu í grunnskóla. Í fyrra uppgötvaði ég þó tilbúið deig sem maður þarf bara að skammta á bökunarplötu og skella í ofn. Mikil snilld og bara mjög gott. Hins vegar þykir þetta ekki nógu fínt hér á bæ lengur og stefnt á franskar makkarónur og annað fínerí (er þó ekki orðin nógu örugg með mig í þessu til að leggja í Sörugerð eða piparkökushúsasmíð, a.m.k. ekki um þessi jól). En talandi um Blómavalið þá skrapp ég sem sagt þangað milli drekkutíma hjá Nínunni og kom að algjörlega tómum kofunum, enda hafði ég ekki hugmynd um að það væri búið að loka. Þar með var sá drekkutímagluggi lokaður og maður heldur bara upp í nýjan leiðangur síðar á nýjan stað þegar nýtt færi gefst. Á meðan verð ég víst að láta mér nægja eina jólalega fyrirbærið á heimilinu sem er þetta glæsilega Amaryllis sem sést á meðfylgjandi mynd. Þess ber þó að geta að myndin er frá því í fyrra og eins og staðan er í dag þá samanstendur Amaryllisið af þremur löngum grænum blöðum...voða jóló! Bólar ekkert á neinu blómi enda mínir vökvunartaktar örugglega ekki til þess fallnir til að fá svona til að blómstra.
