Barnaland Nínu Þorbjargar

 

Nú er sprengjuregni áramótanna lokið og allt fór sérlega friðsamlega fram að þessu sinni á okkar bæ. Við familían skiptum gamlársvöldi/nýársnótt í tvennt eins og aðfangadagskvöldi og byrjuðum nú í Fossvogi og enduðum í Ártúnsholtinu. Svakalega gaman að geta rúntað um bæinn og baðað sig í athyglinni sem Nína Þorbjörg fær hvar sem hún kemur. Áramótamaturinn var nýstárlegur, dádýrasteik...æði æði og allt borðað upp til agna. Nína Þorbjörg fékk graut rétt fyrir miðnætti og þótti mikið til hans koma, enda bragðast hann eins og vöffludeig svo það er erfitt að kvarta undan því. Mamman hafði "smávægilegar" áhyggjur af því að barnið myndi tryllast af hræðslu í sprengingunum á miðnætti og hún þ.a.l. ekki getað notið kampavínsins í botn (svo ekki sé talað um þær alvarlegu afleiðingar sem þessi reynsla kynni að hafa á barnið). Þar sem ég er ekki alin upp í kringum mikið af smábörnum voru þessar áhyggjur aðallega byggðar á viðbrögðum Vinfríðar Hafdísar sem var hundur heimilisins til margra ára. Hún hélt að heimurinn væri að farast á hverju ári og maður vorkenndi henni alveg hrikalega. Þetta reyndist alveg ástæðulaust, held bara að Nína Þorbjörg hafi aldrei upplifað annað eins fjör. Hún var sett út í gluggakistu og þar lá hún og fylgdist með öllu húllumhæinu frá upphafi til enda...var bara súr hvað þetta stóð stutt. Vekur óneitanlega upp spurningar um það hvort mannabörnin eða dýrin séu skynugri, segjum bara að Nínunni hafi skilist að hér var engin alvöru hætta á ferðum...
Í Ártúnsholtinu hélt svo fjörið áfram og okkur tókst að sitja að "sumbli" (appelsín MEÐ sykri) þangað til að verða þrjú og stelpan auðvitað hressust af öllum. Við erum því vel ánægð með þessi áramót og spennt fyrir árinu 2006 að sjálfsögðu!

Afrekshorn Nínu Þorbjargar: Alltaf verið að taka inn nýja "fídusa". Núna er frúin farin að fatta hvað myndavélin gengur út á og setur upp heljarinnar bros þegar vélinni er beint að henni. Ef vélinni er hins vegar beint að öðrum er ekki von á góðu, takk fyrir.

Nöldurhornið mitt: Nöldurhornið er nýtilkomið hérna á síðunni og er hugsunin á bak við það sú að þeir sem ekki nenna að lesa nöldur geta bara sleppt þessu horni. Ókei, verð bara að lýsa undrun minni á fólki sem finnst allt í lagi að vera að skjóta flugeldum og rúlla um blindfullt og organdi margar nætur í röð í kringum áramótin. Hef orðið þeirrar "ánægju" aðnjótandi að hafa einkakór húrrandi fulls liðs nánast á dyrarepinu hjá mér og lagavalið hjá þessum "kór" var stórfenglegt. Hverjir kannast ekki við slagara eins og Dancing Queen, My my my Delilah og síðast en ekki síst Hey hey baby (oooh aaaah) I wanna know if you´ll be my girl (endurtakist x100). Annars er ég ekkert í fýlu.