Barnaland Nínu Þorbjargar

Sko, maður barasta nýbúinn að vera að vesenast eitthvað yfir tannleysinu í barninu þegar fyrsta tönnin kíkir upp. Henni tókst meira að segja að vera tveimur vikum á undan mér með fyrstu tönnina! Frökenin hafði verið sérlega pirruð í grillpartýi hjá Helgu og Þorgeiri á annan í páskum og það endaði með því að foreldrar urðu að hypja sig heim með litlu pirrdrottninguna....héldum að þetta væri bara enn einn dynturinn, en síðan fannst þessi líka fína framtönn vinstra megin í neðri gómi :)
Þvílík gleði og hamingja sem getur fylgt svona fundi!
Ég lét mitt heldur ekki eftir liggja fyrst Nínan ákvað að fá sér tönn og skellti mér á krullað hár. Fór sem sagt í klippingu um daginn í fyrsta skiptið í mörg ár, var klippt í bak og fyrir og krulluð líka. Er núna með svona nokkuð liðað hár og er verulega sátt við það (og pínu fegin að stóru afró-krullurnar sem ég fór með út af hárgreiðslustofunni hafa aðeins dregið sig í hlé). Leist líka frábærlega á nýju hárgreiðslukonuna og stefni á að vera jafnvel bara reglulegur gestur hjá henni í framtíðinni...það virðist fylgja þessu mömmuhlutverki að vilja hafa hlutina í almennilegum skorðum, a.m.k. í mínu tilfelli.
Fleiri Nínu Þorbjargar fréttir í lokin: Er hætt á brjósti, er byrjuð að borða banana og epli, stalst í páskaegg um páskana og smjattaði vel á því. Ég ætlaði að skrifa langa greinargerð um þann söknuð og þá miklu togstreitu sem fylgir lokum brjóstagjafar...geri það kannski við tækifæri...er viss um að það sé hljómgrunnur fyrir svoleiðis.