sunnudagur, október 22, 2006
Með harðsperrur í höfðinu
Ég held að ég hafi sjaldan lent í eins erfiðu skriflegu prófi og núna á föstudaginn, samt á maður nú mörg svæsin að baki. Prófið var samtals 7 klst. með 1 klst. hádegishléi (sem var eytt á hádegishlaðborðinu á Vox, hrikalega gott en uppastemningin var hins vegar mínus). Þetta var krossapróf og maður fékk rétt rúma eina mínútu á hverja spurningu, en þær voru flestar með langri sjúkrasögu og upptalingu á einkennum og rannsóknarniðurstöðum og alls konar sem maður þurfti að átta sig á á þessum stutta tíma. Undir lokin var maður kominn í svo mikið tímahrak að maður greip bara eina og eina setningu úr spurningunum og reyndi að giska eldsnöggt út frá því. Vænlegt til árangurs? Ég var með nesti með mér, vatn og banana og granóla-stangir og alls konar, líka snýtubréf því ég var svo kvefuð. En, sökum tímaskorts náði ég ekki að skipta um stellingu í stólnum, hvað þá að draga fram snýtubréf eða opna vatnsflösku. Svo þegar maður loksins fékk að standa upp, eftir að hafa troðið spurningu númer 240 öfugri ofan í kokið á sér, fann maður ekki lengur fyrir lærunum og höfuðið var eins og úttútnuð gasblaðra. Er á hægum batavegi eftir þetta...verð vonandi komin í lag á næturvaktinni annað kvöld...
Annars er þetta búin að vera kósý helgi, djammaði smá eftir prófið þótt það hafi því miður ekki verið nein Airwaves stemning í ár (annað en í fyrra þegar maður var svo harðákveðinn í að vera ekki týpískt nýbakað foreldri að maður möndlaði þetta einhvern veginn í kringum brjóstagjöfina). Í morgun fórum við Nínan svo í morgungöngutúr um miðbæinn sem er alltaf snilld. Kíktum á frosnu laufin í ÍTR garðinum, hittum nágrannana í bakaríislabbitúr með hvolpinn sinn, hittum Barböru vinnufélaga og Alexander 5 mánaða og steinsofandi, rákumst á hressan strák með munnhörpu og síðan auðvitað fullt af köttum og krökkum úti að leika. Veðrið núna er fullkomið, finnst að þeir sem eyða svona dögum í rúminu í þynnku ættu að skammast sín...
Í lokin, kjallarafréttir! Árni Grímur er byrjaður að mála! Hver veit nema það fari að styttast í að það verði matarboðafært á þessu heimili.
