fimmtudagur, janúar 18, 2007
Framhaldssagan, liður 1 og 2
Kl. 05:59 á næturvakt er upplagður tími til að uppfæra bloggið sitt.
1. Kjallarinn:
Í lok desember fengum við loksins stigann sem við vorum búin að bíða eftir mánuðum saman. Þegar búið var að setja hann í flotta opið undir rúminu kom í ljós að hann var of lítill, og það var ekki til neitt viðarhandrið, og það var ekki til rétt stærð í réttum lit. Þannig að stiginn var rifinn niður og við fengum annan upp sem er í vitlausum lit og með svart, rifflað, plasthandrið. Hrikalega elegant. Við komumst a.m.k. upp og niður og höfum þess vegna verið að stússa í að flytja dótið okkar í kjallarann. Við ákváðum að byrja að sofa öll í Nínu Þorbjargar herbergi, svo nú er svefnherbergið okkar bleikt með fiðrildi um alla veggi. Og svartan plastpoka fyrir gardínu. Einnig hrikalega elegant.
2. Steggjunin hans Árna Gríms:
Maður veit ekki hvað maður má fara langt í að lýsa þessu á alnetinu. Árni var sóttur eldsnemma morguns á laugardegi (þrátt fyrir að hafa reynt að koma ítrekuðum skilaboðum til steggjaranna í gegnum mig um að hann vildi sofa út). Íbúðin fylltist af gaurum sem fylgdust með Árna borða ristað brauð og skola því niður með bjór, síðan var hann dreginn frá mér út í myrkrið. Hann var settur í brúnku-"úðun" í kvenmannsnærfötum, þannig að hann var enn með glæsilegt brjóstahaldarafar undir smókingnum í brúðkaupinu (þetta vissuð þið ekki). Næst var farið í afró-dans þar sem hann sýndi ótrúlega hæfileika sem enginn vissi að hann ætti til, enda forðast hann venjulega dansgólfið grimmt. Afró-daman vildi bara splæsa á hann framhaldsnámskeiði og ég veit ekki hvað og hvað. Eftir þetta (held ég, hvað haldiði að ég viti röðina á þessu) var farið í paint-ball, þar sem Árni Grímur var settur í kanínubúning og strákarnir skutu síðan allir á hann. Tek það fram að enginn þessara manna er vinur minn í dag. Yrði ekki á þetta lið. Loks var farið í Bláa lónið, svo út að borða og síðan út á lífið (það mætti halda að maður hafi verið þarna sjálfur, þvílíkur er áhuginn og nákvæmnin í frásögninni). Árna var skilað heim kl. 05:30 í herfilegu ástandi. Hef aldrei orðið vitni að öðru eins og hef ég samt upplifað margt.
Meira síðar...
1. Kjallarinn:
Í lok desember fengum við loksins stigann sem við vorum búin að bíða eftir mánuðum saman. Þegar búið var að setja hann í flotta opið undir rúminu kom í ljós að hann var of lítill, og það var ekki til neitt viðarhandrið, og það var ekki til rétt stærð í réttum lit. Þannig að stiginn var rifinn niður og við fengum annan upp sem er í vitlausum lit og með svart, rifflað, plasthandrið. Hrikalega elegant. Við komumst a.m.k. upp og niður og höfum þess vegna verið að stússa í að flytja dótið okkar í kjallarann. Við ákváðum að byrja að sofa öll í Nínu Þorbjargar herbergi, svo nú er svefnherbergið okkar bleikt með fiðrildi um alla veggi. Og svartan plastpoka fyrir gardínu. Einnig hrikalega elegant.
2. Steggjunin hans Árna Gríms:
Maður veit ekki hvað maður má fara langt í að lýsa þessu á alnetinu. Árni var sóttur eldsnemma morguns á laugardegi (þrátt fyrir að hafa reynt að koma ítrekuðum skilaboðum til steggjaranna í gegnum mig um að hann vildi sofa út). Íbúðin fylltist af gaurum sem fylgdust með Árna borða ristað brauð og skola því niður með bjór, síðan var hann dreginn frá mér út í myrkrið. Hann var settur í brúnku-"úðun" í kvenmannsnærfötum, þannig að hann var enn með glæsilegt brjóstahaldarafar undir smókingnum í brúðkaupinu (þetta vissuð þið ekki). Næst var farið í afró-dans þar sem hann sýndi ótrúlega hæfileika sem enginn vissi að hann ætti til, enda forðast hann venjulega dansgólfið grimmt. Afró-daman vildi bara splæsa á hann framhaldsnámskeiði og ég veit ekki hvað og hvað. Eftir þetta (held ég, hvað haldiði að ég viti röðina á þessu) var farið í paint-ball, þar sem Árni Grímur var settur í kanínubúning og strákarnir skutu síðan allir á hann. Tek það fram að enginn þessara manna er vinur minn í dag. Yrði ekki á þetta lið. Loks var farið í Bláa lónið, svo út að borða og síðan út á lífið (það mætti halda að maður hafi verið þarna sjálfur, þvílíkur er áhuginn og nákvæmnin í frásögninni). Árna var skilað heim kl. 05:30 í herfilegu ástandi. Hef aldrei orðið vitni að öðru eins og hef ég samt upplifað margt.
Meira síðar...
Comments:
<< Home
Það besta var að okkur barst liðsauki þegar við vorum að skjóta á Árna Grím. Það voru einhverjir náungar á vellinum með okkur á sama tíma og þeir fengu að vera með. Frekar vafasamt uppátæki en þeim mun skemmtilegra.
Sendu inn athugasemd
<< Home

