þriðjudagur, febrúar 20, 2007
Vorið er að koma...
Við njótum okkar bara nokkuð vel þessa dagana eins og sést á meðfylgjandi myndum. Það er augljós munur að komast loksins út að leika og geta farið þreyttari í rúmið á kvöldin. Nína Þorbjörg er svöl eins og venjulega og hefur nú sagt "dudda" og "blóm" (buh) og tekið tryllingskast í Útilífi. Fyrsta alvöru tryllingskastið þar sem allir í búðinni horfa á mann og spyrja sig hvað fór úrskeiðis. Annars er hún auðvitað algjör engill þessi stelpa.
Undanfarið hefur lífið verið upp og ofan eins og gengur:
Plúsar:
Fékk blóm á konudaginn (þvílíkt og annað eins).
Erum á leiðinni með foreldrum mínum í familíuskíðafrí í Austurríki, hlakka til að viðra mig eftir rifbrotið og asthmann.
Skelltum okkur á unglæknadaginn um helgina og skemmtum okkur langt fram á nótt, síðan var ég í vinnunni allan afganginn af helginni. Fórum á Domo eftir að okkur var hent út úr salnum og ætti sá staður eiginlega frekar að vera í mínusahlutanum, ekki minn tebolli. Vill frekar vera á Ellefunni, þar er gaman.
Mínusar:
Árni Grímur er búinn að eignast nýjan síma sem kann að tala og tölvu sem er með hlébarðamynstraðan desktop. Mín er ekki lengur þörf.
Var tekin af löggunni um daginn vegna þess að við erum númerslaus að framan eftir "nýlega" aftanákeyrslu. Þurfti að hlusta á fyrirlestur a la löggan í aftursæti löggubíls og fá svona löggumiða yfir skoðunarmiðann á bílnúmerinu að aftan. Svona skammarlegan rauðan og hvítan miða með löggumerkinu á sem getur ekki þýtt annað en að viðkomandi ökumaður sé sauður. Mikil prýði fyrir drulluskítuga og klessta bílinn okkar...ekki nema von að Brimborg veiti okkur ömurlega þjónustu, við erum ömurleg auglýsing. Síðan gerðist það stórmerkilega að ljóti löggumiðinn (sem boðar okkur nota bene í skoðun til að vera viss um að við séum búin að láta laga þetta með númerið) var límdur á mjög skítugan flöt (þ.e. bílinn okkar) og datt því snarlega af. Læt sem að ég hafi aldrei vitað af tilvist þessa aulamiða.

