sunnudagur, apríl 29, 2007
Snilld dagsins
Langaði bara að deila snilli sem Steinunn Ólína leikkona skrifaði í Moggann í dag, en hún er nýbúin að eignast sitt þriðja barn (með mænurótardeyfingu): "Hvaða sadisti fann upp á því að það væri betra að konur gengju deyfingarlausar í gegnum fæðingar? Ég hugsa með hryllingi um fæðingar eldri dætra minna þar sem ég þrjóskaðist við að eignast börnin á sem náttúrulegastan máta. Þvílíkt bull. Það var kærkomið að fæða barn án þess að vera hálf meðvitundarlaus af kvölum."
Frískandi að heyra þetta frá konu sem hefur fætt börn án deyfingar. Yfirleitt finnst mér þær konur keppast við að sannfæra okkur deyfingaraumingjana um hvað þetta var yndislegt og lítið mál og frábær upplifun og bara alveg eins og amma gerði það og ég veit ekki hvað. Bara svona til að negla það inn hvað það sé lítill töggur í manni og sársaukaþröskuldurinn ekki þröskuldur heldur bara hola í gólfið.
Mín reynsla er sú að mænurótardeyfinginn breytti minni fæðingu úr algjörri pínu í bara nokkuð skemmtilega upplifun. Svæfingarlæknirinn sem deyfði mig er einn af fáum einstaklingum sem ég brosi alltaf þegar ég sé (þótt ég þekki hann ekki neitt) og langar alltaf að hlaupa í fangið á og faðma....og senda honum rauðvín öll jól...ja hérna!
Frískandi að heyra þetta frá konu sem hefur fætt börn án deyfingar. Yfirleitt finnst mér þær konur keppast við að sannfæra okkur deyfingaraumingjana um hvað þetta var yndislegt og lítið mál og frábær upplifun og bara alveg eins og amma gerði það og ég veit ekki hvað. Bara svona til að negla það inn hvað það sé lítill töggur í manni og sársaukaþröskuldurinn ekki þröskuldur heldur bara hola í gólfið.
Mín reynsla er sú að mænurótardeyfinginn breytti minni fæðingu úr algjörri pínu í bara nokkuð skemmtilega upplifun. Svæfingarlæknirinn sem deyfði mig er einn af fáum einstaklingum sem ég brosi alltaf þegar ég sé (þótt ég þekki hann ekki neitt) og langar alltaf að hlaupa í fangið á og faðma....og senda honum rauðvín öll jól...ja hérna!
föstudagur, apríl 20, 2007
Tveir "einstæðir" foreldrar á fullu
Ég veit ekki hvar ég á að byrja, það er svo langt síðan að ég hef skrifað eitthvað. Maður gæti röflað um viðvarandi annríki og sem dæmi um það er vaktaplanið okkar Árna Gríms þessa dagana:
Á miðvikudag var Árni á sólahringsvakt, á fimmtudag var ég á 12 tíma vakt, í dag er venjuleg vinna, á morgun og hinn er ég á 12 tíma vakt og á mánudaginn er Árni á sólarhringsvakt. Engin furða að Nína Þorbjörg sé farin að halda að við séum ein og sama manneskjan sem leikur tvö hlutverk....enda sjáumst við aldrei samtímis (mjög grunsamlegt vægast sagt). Fyrir utan vaktastuð fylgir læknisstarfinu víst stöðug símenntun og vísindavinna (sem á að vera í hæsta gæðaflokki og ekkert frístundagaman). Auðvitað er þetta allt mjög skemmtilegt og nauðsynlegt, en getur verið erfitt þegar báðir aðilar eru á kafi í þessu.
Þrátt fyrir ofangreint hefur okkur tekist að afreka alls konar frá síðustu skrifum, innflutningspartý hjá Sjonna, barnaafmæli hjá Eyjólfi Loga og Úlfi Mána, kíkt á tvo glænýja stráka hjá Möggu Stínu og Mæju, farið í skírnina hans Guðjóns Ísaks (hennar Möggu), Árni Grímur fór bæði á Blonde Redhead og sænsku gaurana Paul og John og Björn eða eitthvað, ég fór í lyflæknisdeildarlæknastelpumatarboð, Árni er byrjaður að spila Klezmer tónlist, ég er búin að stúta tveimur seríum af Greyś Anatomy, ég er búin að klára 1 stk. vísindagrein og búin að koma henni að á Norræna hjartalæknaþinginu (er einhver enn að lesa?). Nína Þorbjörg er líka algjör afreksstelpa og er alltaf að tala meira og meira, kann fullt af orðum og þekkir líka sumt fólk með nafni. Hún syngur með tilþrifum (bra bra bra bra bra gagagagagú) og hoppar, snýr śér í hringi og stendur á tám og einum fæti. Séní segi ég nú bara.
Því miður hefur ekkert fyndið gerst nýlega, a.m.k. ekkert á borð við Lozer-bílinn margfræga. Nína Þorbjörg var ekki einu sinni fyndin þegar hún borðaði páskaeggið sitt, klíndi voða litlu framan í sig og það eru ekki til neinar svæsnar myndir.
Á miðvikudag var Árni á sólahringsvakt, á fimmtudag var ég á 12 tíma vakt, í dag er venjuleg vinna, á morgun og hinn er ég á 12 tíma vakt og á mánudaginn er Árni á sólarhringsvakt. Engin furða að Nína Þorbjörg sé farin að halda að við séum ein og sama manneskjan sem leikur tvö hlutverk....enda sjáumst við aldrei samtímis (mjög grunsamlegt vægast sagt). Fyrir utan vaktastuð fylgir læknisstarfinu víst stöðug símenntun og vísindavinna (sem á að vera í hæsta gæðaflokki og ekkert frístundagaman). Auðvitað er þetta allt mjög skemmtilegt og nauðsynlegt, en getur verið erfitt þegar báðir aðilar eru á kafi í þessu.
Þrátt fyrir ofangreint hefur okkur tekist að afreka alls konar frá síðustu skrifum, innflutningspartý hjá Sjonna, barnaafmæli hjá Eyjólfi Loga og Úlfi Mána, kíkt á tvo glænýja stráka hjá Möggu Stínu og Mæju, farið í skírnina hans Guðjóns Ísaks (hennar Möggu), Árni Grímur fór bæði á Blonde Redhead og sænsku gaurana Paul og John og Björn eða eitthvað, ég fór í lyflæknisdeildarlæknastelpumatarboð, Árni er byrjaður að spila Klezmer tónlist, ég er búin að stúta tveimur seríum af Greyś Anatomy, ég er búin að klára 1 stk. vísindagrein og búin að koma henni að á Norræna hjartalæknaþinginu (er einhver enn að lesa?). Nína Þorbjörg er líka algjör afreksstelpa og er alltaf að tala meira og meira, kann fullt af orðum og þekkir líka sumt fólk með nafni. Hún syngur með tilþrifum (bra bra bra bra bra gagagagagú) og hoppar, snýr śér í hringi og stendur á tám og einum fæti. Séní segi ég nú bara.
Því miður hefur ekkert fyndið gerst nýlega, a.m.k. ekkert á borð við Lozer-bílinn margfræga. Nína Þorbjörg var ekki einu sinni fyndin þegar hún borðaði páskaeggið sitt, klíndi voða litlu framan í sig og það eru ekki til neinar svæsnar myndir.
